Ulica Władysława Broniewskiego

0

Ulica Władysława Broniewskiego – Busko w okresie PRL-u preferowało osiedlowe budownictwo wielorodzinne. W latach 70-tych XX wieku nie odstąpiono wprawdzie od wypracowanego rytuału budowania osiedli, to zezwolono na reglamentowane budownictwo indywidualne, pod specjalnym wszakże nadzorem.
Takim typowym osiedlem domków jednorodzinnych jest (nazwijmy ją umownie) „kwatera literacka”, leżąca na wschód od os. Piłsudskiego i ograniczona ulicami Bohaterów Warszawy i Polną.
Miasto wcześniej sporządziło plan zagospodarowania przestrzennego zgodnie z obowiązującym wówczas prawem, które gwałciło elementarne prawo prawowitych właścicieli gruntów, wśród których wyróżniały się wielkością pola należące do spadkobierców największego właściciela ziemskiego w Busku, Stefana Foltańskiego. Część wykrojonych działek oddano wybranym mieszkańcom Buska w wieczystą dzierżawę a część odstąpiono miejscowej spółdzielni mieszkaniowej. Rozum podpowiadał, że najpierw cały teren przeznaczony pod zabudowę winien być pokryty siecią dogodnych, krzyżujących się dróg dojazdowych. Tego zaniechano, skutkiem czego powstało szereg dróg ślepych, tworzących niedogodne dla ruchu samochodowego zaułki. Osiedlowe drogi postanowiono nazwać imionami znanych polskich pisarzy i poetów, przy czym nie zastosowano żadnego czytelnego klucza. Nazwy są przypadkowe a patroni ulic reprezentują różne style, epoki i rodzaje literackie. Wybór nazwisk sprawia wrażenie, że zastosowano jakąś bezładną loterię.
Ulica Władysława Broniewskiego, stosunkowo duża i logicznie zaprojektowana, łączy ul. Bohaterów Warszawy z ul. Polną. Patronem jej został czołowy poeta polski reprezentujący w poezji tzw. nurt rewolucyjny. We wczesnej młodości wstąpił do Legionów Piłsudskiego, gdzie zasłynął dzielnością i odwagą o czym świadczą liczne odznaczenia bojowe z Virtuti Militari na czele. Wziął też udział w wojnie polsko-bolszewickiej w 1920 roku. Rozczarowany do kolejnych rządów, związał się z grupą komunizujących poetów. Nigdy nie wstąpił do żadnej partii. W czasie wojny zaaresztowali go sowieci i osadzili w więzieniu we Lwowie. Uszedł z ZSRR wraz z wojskiem Andersa. Po wojnie wrócił do Polski. Lubił spotkania z czytelnikami. W dniu 11 maja 1959 roku poeta odwiedził Busko i spotkał się z buską młodzieżą szkół średnich w sali gimnastycznej miejscowego Liceum Ogólnokształcącego. Zmarł trzy lata potem w wieku 65 lat.

Franciszek Rusak

Udostępnij.

Dodaj komentarz

Directory Wizard powered by www.polldirectory.net

Powered by themekiller.com