Aleja Mickiewicza

0

Aleja Mickiewicza – aleja Mickiewicza to najbardziej reprezentacyjna ulica Buska, która łączy Zdrój z miastem. Stanowi ona część zabytkowego założenia architektonicznego składającego się z parku zdrojowego, alei oraz parku miejskiego (cielętnika). Aleja pierwotnie obsadzona była topolami włoskimi, co widać na grafice z 1842 roku. W latach międzywojennych topole zastąpiono jesionami wyniosłymi, które zasadził buski ogrodnik Wojciech Gradzik. Obecnie część z nich zastąpiono kasztanowcami, lipami i katalpami. Aleja miała w zamyśle być buską promenadą, zabudowaną okazałymi pensjonatami. Po wojnie aleja zmieniła dwukrotnie nazwę oraz planowany charakter. Przed wojną nosiła nazwę alei

3 Maja. Po wojnie nazwano ją zrazu aleją Marszałka Roli-Żymierskiego a w 1950 r. przemianowano ją na aleję Mickiewicza. Ulica miała szczęście, że nadano jej imię naszego wieszcza narodowego Adama Mickiewicza (1798-1855), autora m. in. „Dziadów”, „Konrada Wallenroda” i „Pana Tadeusza”, a mogła przecież zostać nazwana aleją Bieruta, Lenina lub Stalina, bo był to szczytowy okres wojującego stalinizmu.

Aleja przeżywała najgorsze dni po otwarciu kolei Busko-Kielce w początku lat pięćdziesiątych ub. wieku i po zbudowaniu ul. Waryńskiego. Obok furmanek i wozaków z węglem jeździły nią ciężarówki, autobusy i traktory. Zrezygnowano z zaplanowanej wcześnie pensjonatowej zabudowy. Obok stojących już willi (przeznaczonych na mieszkania komunalne), powstały gmachy użyteczności publicznej oraz bloki mieszkalne. Z czasem ruch samochodowy zlikwidowano, ale gmachy pozostały. Czy tzw. rewitalizacja przemieni buską miss ulic w prawdziwą uzdrowiskową promenadę dla pieszych i z dogodnym, nieuciążliwym dojazdem? Czas pokaże.

                                                                                           Franciszek Rusak

Udostępnij.

Dodaj komentarz

Powered by themekiller.com